Czekamy na odpowiedź ludzi bogobojnych

@Baturaj: Nie wiem czy wiesz, ale istnieje coś takiego jak filozofia i to właśnie filozofia zajmuje się tymi pytaniami.

@starmagedon: To nie znaczy, że nic innego się nie może nimi zajmować, zapomniałeś chyba o czym jest komentarz.

@Baturaj: Nauka może odpowiedzieć na te pytania.

"Jaki jest sens życia?" - Nie ma.

"Jaki jest cel świadomości człowieka?" - Pomaga w przetrwaniu.

"Do czego kierują człowieka jego popędy niedające się wytłumaczyć ewolucją?" - Jakie popędy nie są wytłumaczalne ewolucją?

"Jaka jest pierwsza przyczyna wszystkiego i czy w ogóle istnieje?" - Wielki wybuch.

@starmagedon: Tak, dokładnie to wiem. Nie jestem natomiast pewien, czy Ty wiesz, że filozofia to bardzo ogólna koncepcja i każda religia wyznaje jakąś filozofię. I że chrześcijaństwo ma swoją filozofię chrześcijańską właśnie. Jeśli jesteś jej ciekawy, jej podstawy znajdziesz w książce C.S. Lewisa "Chrześcijaństwo po prostu".

@Ogelamamoetam: Właśnie zaprezentowałaś FILOZOFIĘ zwaną empiryzmem. To empiryzm ma takie ZDANIE na te tematy. To nie jest stanowisko nauki. To nie są fakty. Jest to opinia ludzi, których nazywamy empirystami.

@Baturaj: Jeśli nauka wykazuje że ten świat powstał przez jakiś wybuch a nie przez boga, życie powstało przez przypadek, a nowe formy życia wykształcały się zwyczajnie na podstawie tego które były lepsze w przetrwaniu, to to wskazuje na to, że życie nie ma sensu. Według mnie to jest opinia naukowa, a filozofia zaczyna się dopiero wtedy kiedy ktoś próbuje mu przypisać jakiś sens bez podstawy naukowej.

Poza tym ten argument odnosi się tylko do mojej odpowiedzi na pierwsze pytanie, odpowiedzi na drugie i czwarte są wprost naukowe. Ale sądząc po tym, że nie odpowiedziałeś jakie popędy nie są wytłumaczalne ewolucją, to obstawiam że reszty nawet nie czytałeś.

@Ogelamamoetam: Nie, nie są. Przeczytałem wszystko i obawiam się, że nadal nie rozumiesz różnicy między empiryzmem a podejściem naukowym.
Stosujesz nieświadomie czystą filozofię empiryzmu, którą naklejasz na wierzch podejścia naukowego.

Może jeśli podam Ci różnice, to zauważysz, czym się to różni (oczywiście odsyłam do poczytania sobie, czym jest empiryzm i dlaczego jest to filozofia, a nie podejście naukowe):

NAUKA mówi: obecnie najlepszym wyjaśnieniem na powstanie naszego świata jest Teoria Wielkiego Wybuchu (bez obaw, jak najbardziej wiem czym jest "teoria naukowa" i że nie da się powiedzieć "to tylko teoria" - także tego nie musisz mi tłumaczyć), którą wyjaśniamy, jaki początek miał nasz Wszechświat

EMPIRYZM mówi: jako że nauka wypracowała Teorię Wielkiego Wybuchu, która najlepiej tłumaczy powstanie naszego wszechświata, to powinniśmy pozostać przy niej i tylko przy niej, ponieważ w ten sposób ograniczamy się do używania tylko namacalnych środków poznania świata (albowiem empiryzm twierdzi, że tak właśnie powinno się robić).

FILOZOFIE RELIGIJNE (te bardziej racjonalne, jak np. chrześcijańska) mówią: Okej, mamy Teorię Wielkiego Wybuchu i akceptujemy ją, ale my chcemy wiedzieć co było przyczyną Wielkiego Wybuchu, a dodatkowo - czy ta przyczyna w ogóle musi istnieć, czy istnieje, a jeśli ona też ma swoją własną przyczynę, to gdzie jest ta Pierwsza Przyczyna, Wszechprzyczyna, która sama już przyczyny nie ma (nazywamy ją oczywiście Bogiem - niepodzielnym bytem, u którego wszystko bierze początek i który jest Naczelną Zasadą Wszechświata)

Przykład nr 2:

NAUKA mówi: Życie rozwija się w oparciu o ewolucję, która występuje w kilku odsłonach, a także organizmy dorastają i rozmnażają się w ten oto sposób: XYZ

EMPIRYZM mówi: namacalnie możemy poznać fakt, że życie rozwija się dzięki ewolucji, a więc tyle nam wystarczy i życie nie ma sensu, no bo przecież namacalnie widać co się dzieje. Po prostu się dzieje. Głębszego sensu nie ma.

FILOZOFIA chrześcijańska mówi: okej, jest ewolucja, jest rozwój organizmów i ich rozmnażanie, ale czym w ogóle jest energia życiowa? Jaka jest różnica między martwym zwierzęciem, a tym samym ciałem, które zaledwie sekundę temu jeszcze żyło? Co dało pierwszy pierwiastek życia? (wracamy do Wszechprzyczyny)? Ludzie mają nieokreśloną tęsknotę za tym, aby ich życie miało jakiś sens - dlaczego? Czy przyczyna może być tylko empiryczna? I tak dalej, i tak dalej. (Naprawdę liczę, że zrozumiesz sens tego, co tu próbuję przekazać i nie będziesz czepiać się pojedynczych słówek).

@dustin2001:
Udowodnienie istnienia azotu w powietrzu bez użycia specjalistycznej aparatury laboratoryjnej jest możliwe za pomocą prostego doświadczenia z góry ustalonym wynikiem, które wykonasz przy użyciu przedmiotów codziennego użytku. Wykorzystuje ono fakt, że powietrze składa się głównie z dwóch gazów: tlenu (ok. 21%) oraz azotu (ok. 78%).
Oto opis klasycznego eksperymentu ze świecą i szklanką, który pośrednio dowodzi istnienia azotu jako gazu „resztkowego”, który nie podtrzymuje palenia.
Potrzebne materiały:
Głęboki talerz lub miseczka.
Mała świeczka (np. typu tealight).
Woda (warto ją zabarwić sokiem lub atramentem dla lepszej widoczności).
Przezroczysta, wysoka szklanka.
Zapałki lub zapalniczka.
Instrukcja wykonania krok po kroku:
Przygotowanie: Przyklej świeczkę na środku talerza (np. za pomocą kropli roztopionego wosku).
Nalewanie wody: Wlej na talerz wodę na wysokość około 1–2 centymetrów.
Odpalenie: Zapal świeczkę i poczekaj chwilę, aż płomień będzie stabilny.
Izolacja: Odwróć szklankę dnem do góry i nakryj nią płonącą świeczkę, opierając brzegi szklanki na dnie talerza (w wodzie).
Obserwacja: Obserwuj zachowanie płomienia oraz poziom wody wewnątrz szklanki.
Co się wydarzy i co to oznacza?
Świeca gaśnie: Po kilku sekundach świeca zgaśnie. Płomień zużył tlen znajdujący się w szklance. Ogień potrzebuje tlenu do spalania.
Woda podnosi się: Woda zostanie wciągnięta do wnętrza szklanki i zajmie około 1/5 (ok. 20%) jej objętości. Odpowiada to ilości zużytego tlenu, który zniknął w reakcji chemicznej (zmniejszyło się ciśnienie).
Dowód na istnienie azotu: W szklance wciąż pozostaje 4/5 (ok. 80%) wolnej przestrzeni wypełnionej gazem, mimo że świeca zgasła. Ten niewidoczny, bezwonny gaz, który nie podtrzymuje palenia i stanowi lwią część powietrza, to właśnie azot.

@DHF1232: A skąd wiemy, że to azot?

@dustin2001: Samo zgaśnięcie świecy dowodzi jedynie, że w szklance został gaz nienadający się do oddychania i spalania, a nie automatycznie, że to azot.

O tym, że pozostałością jest głównie azot, wiemy dzięki wykluczeniu innych możliwości oraz prostym testom chemicznym, które dawni naukowcy (i Ty również) mogli przeprowadzić bez zaawansowanych maszyn.

1. Wykluczenie dwutlenku węgla
Podczas spalania świecy powstaje dwutlenek węgla. Można by pomyśleć, że to on wypełnia szklankę. Łatwo to jednak sprawdzić za pomocą wody wapiennej (woda z rozpuszczonym wapnem gaszonym, łatwo dostępna w budownictwie):
-Dwutlenek węgla reaguje z wodą wapienną, powodując jej mocne zmętnienie.
-Jeśli wstrząśniesz gazem ze szklanki z wodą wapienną, zmętnieje ona tylko minimalnie (pochłonie niewielką ilość CO² ze spalania).
-Większość gazu nie zareaguje – to dowodzi, że reszta to nie dwutlenek węgla.
-Dodatkowo, dwutlenek węgla dobrze rozpuszcza się w wodzie. Gdyby to był on, woda z czasem powoli wypełniłaby całą szklankę. Tak się jednak nie dzieje.
2. Test ponownego zapłonu (właściwości chemiczne)
Jeśli spróbujesz wprowadzić do zebranego gazu rozżarzone drewienko lub inną palącą się substancję (np. odrobinę rozgrzanej siarki czy fosforu), substancje te natychmiast gasną. Gaz ten jest całkowicie bierny chemicznie w temperaturze pokojowej. Nie reaguje z metalami, wodą ani kwasami.
3. Dowód przez masę i gęstość (Proste wagi)
Już w XVIII wieku badacze (tacy jak Daniel Rutherford czy Antoine Lavoisier) ważyli bańki wypełnione różnymi gazami za pomocą zwykłych wag szalkowych:
-Wodór jest ekstremalnie lekki (bańka unosi się lub jest bardzo lekka).
-Dwutlenek węgla jest wyraźnie cięższy od powietrza.
-Gaz, który pozostał w szklance, ma masę bardzo zbliżoną do zwykłego powietrza (jest tylko minimalnie lżejszy).

Podsumowanie logiczne
Skoro gaz w szklance:
-Stanowi aż 80% objętości powietrza,
-Nie pali się i nie podtrzymuje płomienia (w przeciwieństwie do tlenu i wodoru)
-Nie reaguje z wodą wapienną (w przeciwieństwie do dwutlenku węgla)
-Ma gęstość prawie identyczną jak powietrze
to drogą eliminacji i analizy jego bierności otrzymujemy profil substancji, którą nazwano azotem (z greckiego azotos – "bezżyciowy").

@DHF1232: No i brawo, chociaż przez znak pauzy np. wiadomość zalatuje AI.

Tak czy siak.
Udowodniłeś, że materiały fizyczne można udowadniać za pomocą ich właściwości i reguł w świecie fizycznym. Opisałeś konkretne metody, bardzo fajne z resztą, żeby nawet w domowych warunkach uzyskać docelowy gaz.

Mogę się przyczepić, że dalej używaliśmy aparatury, bo to były dalej metody i urządzenia. Trzeba było mieć sprzęt, ogień, może i odczynniki, może waga.
Ale dalej ten sprzęt jest potrzebny i to absolutnie nic złego. Dzięki temu sprzętowi możemy udowodnić, że mamy różne związki chemiczne występujące dookoła nas.

Problemem jednak jest to, że założenia dot. Boga są metafizyczne.
A my nie mamy sprzętu, za pomocą, którego bylibyśmy w stanie mierzyć obecność Boga, stąd próby udowadniania lub negowania Go są nielogiczne.

Tak samo jak oczekiwać od wczesnych ludzi, żeby odkryli azot. Nie mieli jak wykonać tak wytrzymałego sprzętu. Nie znali tego, że woda wapienna wchodzi w reakcję z dwutlenkiem węgla.

@dustin2001: Nie możemy udowodnić, że boga nie ma ani sprawdzić czy jest, ale możemy potwierdzić którego z wyznawanych obecnie bogów logicznie można wykluczyć z możliwości bytu, jak na przykład bóg z biblii.

@DHF1232: Bóg.*
Ale czemu akurat jego można wykluczyć?

@dustin2001: Poprzez porównanie niezgodności opisów z współcześnie znanymi faktami jak i brak spójności z oddzielnymi częściami biblii.

@DHF1232: Jaka jest przykładowa niespójność?

@dustin2001: A umiesz angielski? Dałbym ci linka do krótkiego filmiku sumującego większość argumentów razem ze źródłami. Trzy minuty na tiktoku. Pytam, bo przepisywanie tego wszystkiego zajęło by dużo czasu, a mniej argumentów jest mniej przekonujące.

@DHF1232: Mogę się zapoznać.