Szkoda czasu

To trochę jak w "Być jak Kazimierz Deyna". Na początku film zapowiada się świetnie, wydaje się że obejrzymy wspaniały film o miłości głównego bohatera do piłki nożnej, coś nowego w polskiej kinematografii. Ale w pewnym momencie wszystko się zmienia i im dłużej od momentu tej zmiany tym bardziej się rozczarowujemy, a niektórzy mogą się nawet wściec jak można zmarnować taki potencjał. Najlepiej włączyć ten film od początku i zatrzymać w chwili, kiedy Kazik dorósł, reszta to same śmieci. Zupełnie jakby pierwszą część tego filmu zrobił jakiś wspaniały reżyser, ale po niedługim czasie odszedł i dał dokończyć swoje dzieło innym, którzy je kompletnie zniszczyli, ci którzy oglądali wiedzą o czym mówię. I wcale nie jest to aż tak absurdalna teoria, zważywszy na to że film miał aż czterech reżyserów. Co za dużo to nie zdrowo.

Przeważnie dobry film się zaczyna powoli (dla niektórych kiepsko), a środek i koniec to kwintesencja. Kino 3 kategorii zaczyna się super, a kończy nijako. Dlatego powstaje później 17 części tego filmu. Jak ktoś będzie chciał przykłady to chętnie przytoczę

Mnie zawsze nudzą sceny walk, wojen i ogółem akcja w filmach. Kocham za to sceny w których gadają, knują i ogółem wszelka paplanina i inne dramy. Ktoś też tak ma?

W moim przypadkiem sprawa była odwrotna z Pulp Fiction, niesamowicie mnie znudził na początku dłużyznami i dialogami, które mi nie przypadły do gustu, ale ostatecznie się bardzo ładnie rozwinął

Valerian miasto tysiąca planet w skrócie

Znam to. Też po 2 godzinnym rysowaniu, nie mam ochoty dokańczać obrazka.

Lenistwo...

Boku no Pico

Smoleńsk XDDDDDD

Mówię poważnie. Wprowadzenie ma niezłe napięcie.
A potem oglądamy jak szef klonu TVN zmusza swoją pracownicę, żeby ukazała modlących się, pobożnych PISowców, jako dzicz z Afryki. Potem ta sama pani odkrywa z znajomym tajemnicę zagadkowych samobójstw polityków, którą przerywa samobójstwo samego znajomego, który powiesił się kilka chwil po rozmowie w łazience, siedząc na pralce.

Krauze to jednak miał zrytą banię.