*stłumiony śmiech*

Odnośnie mema

Kiedyś jak miałem 7 lat, bawiłem się z bratem i kuzynem w chowanego. Kiedy przyszła kolej brata(starszego), schowałem się w szafie za kurtkami, a pomimo zaglądnięcia do środka nie zauważył mnie, przez co musiał się poddać. Kiedy wyszedłem w szafie zasypał mnie pytaniami typu: "ALE JAK?! PRZECIEŻ TAM ZAGLĄDAŁEM", a ja z kuzynem po prostu stałem i się śmiałem. Kiedy kuzyn szukał, schowałem się dosłownie w łóżku, a kiedy usłyszałem że się poddaje, zacząłem kaszleć dawając mu przez to wskazówki, a pomimo nich nie mógł mnie znaleźć. W końcu wkroczył mój brat(nie wiedział gdzie się schowałem). Obaj za cholerę nie mogli mnie znaleźć przez dobre 10 minut. Dopiero kiedy usiedli na łóżku(nie wiem czy specjalnie), ale zmusiło mnie to do krzyknięcia "Uważajcie, bo złamiecie mi żebra!!!". Dopiero wtedy mnie znaleźli.

Po latach zrozumiałem że byłem wtedy małym sku*wysynem... To były piękne lata.

Kurczę to ja jakieś parę miesięcy temu grałam w chowanego w domu mojej koleżanki i ja się schowałam w szafie (do której było trudno wejść i było tam ciasno i duszno) i koleżanka jak znalazła wszystkich (oprócz mnie) to za chiny nie mogła mnie znaleźć, nawet szukała po klatce, bez skutku. Potem już to trwało jakieś pół godziny, a one ciągle mnie szukały, a ja się dusiłam. Skończyło się tym, że się przyznałam gdzie jestem, bo już było mi okropnie ciasno i niewygodnie w jednej pozycji. Boże, jak się później śmiałyśmy xD

Kiedyś jak byłem mały to bawiliśmy się w chowanego, to była najlepsza grafika, teraz to tylko w chowanego w Minecraft