Co za głębia...

@MineDan: XD, to znaczy że go tam nie ma

myślę że chodzi bardziej o podświadome znaczenie

Więc to wcale nie tak ze nie ma bo nie ma.

widziałeś kiedyś chmurę, która wygląda jak jakieś zwierze? Idąc twoją logiką, nie wyglądała jak zwierze, bo nikt nie miał na celu jej tak ukształtować.

@MineDan: O, mocne porównanie, i trafne.

@MineDan: No tak.
Nie wygląda jak zwierzę, jeśli nikt nie nadał jej takiego kształtu. Jak dla mnie tak to działa.

@Woj2000: Nie chodzi o to czy nadał, ale czy zrobił to celowo.

@MineDan: No powiedzmy, że tutaj wygrałeś.
Ale porównanie do poezji jest głupie. Jeśli autor nie wymyślił sobie ukrytego przekazu, to znaczy, że go po prostu nie ma.

@Woj2000: skoro ktoś go znalazł, to poprostu jest

@MineDan: Nie rozumiem.
Jak może przekaz mieć coś, co nawet nie powstało z intencją posiadania przekazu?

@Woj2000: Przyjmijmy taką sytuację:
-książka napisana w starożytności, albo innej kulturze
-trzy postacie
-inne standardy moralne
Postać A robi coś co dla nas jest normalne, ale dla nich jest złe
Postać B robi coś co dla nas nie jest normalne, ale dla nich jest
Postać C patrzy i się denerwuje
W naszej interpretacji oczywiście będzie zły na B, ale autor miał na myśli, że będzie zły na A.
Wiele rzeczy ma wiele znaczeń i nie każdy zawsze zna je wszystkie. Autor napisze o bukiecie 49 róż danemu niewinnej dziewczynie, ktoś może pomyśleć, że chodzi o różaniec, który ma 49 paciorków, a autorowi mogło chodzić poprostu o to, że 49 to dużo.

@MineDan: To w takim wypadku trzeba przyjąć interpretację autora, bo ona jest prawdziwa i tylko ona się liczy.
Oczywiście pod warunkiem, jeśli jest znana. W innym wypadku można postępować różnie. Osobiście odczytuję wtedy wszystko dosłownie.

@Woj2000: Nie, czemu? Każdy ma swoją perspektywę, tak jak w życiu. Dlaczego mam przyjmować perspektywę autora, jeśli moja bardziej mi się podoba? Co jeśli postać w zamyśle autora miała być nie do polubienia, a ktoś ją polubił, albo na odwrót? Ma zmienić swoje emocje, bo autor chciał, żeby taki był przekaz?

@MineDan: Jeśli jest to dzieło autora, to trzeba je interpretować tak, jak on zamierzał, bo to przecież jego twórczość, a w niej tylko opinia twórcy się liczy.

@Woj2000: Czyli mam zacząć lubić postaci, których nie lubię, bo autor miał taki zamysł? Czyli mam przestać się domyślać czegokolwiek, bo autor nie powiedział, że ma coś na myśli?

@MineDan: Tak. W końcu to dzieło autora, a nie czytelnika, a akurat zdanie tego drugiego mało kiedy się liczy.

@Woj2000: To po co autorzy starają się pisać interesujące i zapadające w pamięć postacie, skoro mogą napisać "Marek był interesujący i zapadał w pamięć"? Po co w ogóle piszą książki przez wiele lat, żeby je dopieścić, skoro mogą napisać "To najlepsza i najbardziej dochodowa książka na świecie" i zgarniać pitosy?

@MineDan: Nie rozumiem.

@Woj2000: Napisałeś, że liczy się tylko opinia autora, że publika ma mało co do powiedzenia i ma przyjmować jego punkt widzenia

@MineDan: Fakt, napisałem tak. Bo w przypadku dzieł autora tak po prostu jest, że to jego zdanie się liczy i to on wybiera, co uważa za kanoniczne.

@Woj2000: I co to zmienia, że to jest kanoniczne? To nie znaczy, że nie mogę mieć o tym własnego zdania.

@MineDan: Nie zmienia to jednak faktu, że twoja opinia, w przeciwieństwie do tej autora, jest wtedy fałszywa.
Nie znaczy to jednak, że ktokolwiek, a tym bardziej ja, zabrania ci takiej posiadać.

@Woj2000: Jak opinia może być fałszywa? Zwłaszcza taka o nieistniejących postaciach w nieistniejącym świecie

@Woj2000: W świecie poezji, w świecie interpretacji nie ma ani fałszu ani prawdy.

@MineDan: Taka niezgodna z opinią autora - twórcy nieistniejącego świata i nieistniejących postaci odnośnie tychże.