A Wy na którym jesteście panelu?

Czeski i słowacki są zrozumiałe nawet dla tego kto ich nie zna.

Pół mojej rodziny to poligloci więc to nie jest tak rzadkie

Panel 3

Ja miałem to "szczęście" że kuzyn z którym grałem kiedyś dużo w CS nie mówi po polsku. czemu nie? nie ma znaczenia. Dzięki temu, ogólnie dzięki wymuszonej komunikacji po angielsku w grach wyrobiłem sobie płynność w ogólnym posługiwaniem się tym językiem. Z resztą podobną łatwość nauki języków pokazuję w nauce niemieckiego oraz "języków maszyn":
C++, C#, apel webowych od strony back oraz front endu(nie lubię ostatniego).

Pierwsze zdecydowanie.
Jak ktoś mnie zaczepia i o coś pyta po ang, to ciężko mi słowo powiedzieć. Ale czasami mam towarzysza, który odpowie. I ja rozumiem co on powiedział i się zastanawiam czemu ja nie wpadłem by tak odpowiedzieć.
Na rozmowach o pracę mam pytanie o hobby, to ja też słowa nie powiem. Bo się zastanawiam co po polsku powiedzieć i jakoś nic mi nie przychodzi.
Zawsze mam jakiś paraliż, jak przychodzi rozmawiać.

A u mnie tak śmiesznie-za granicą zawsze mówię po Polsku a i tak wszyscy mnie rozumieją.

Niezbyt rozumiem czemu.
Kiedyś z rodziną byłam w Anglii gdy byłam mniejsza, oczywiście mój angielski jest beznadziejny więc żeby się nie kompromitować zaczęłam mówić w języku ojczystym. Już nie pamiętam oco wtedy zapytałam ale wiem że pytałam się czy coś mają. Pani sprzedawczyni również odpowiedziała mi po swoim języku a mimo to się dogadałyśmy. Moi rodzice myśląc że Pani rozumie Polski ale nie umie po nim mówić zaczęli również rozmawiać po Polsku i to co było najśmieszniejsze-ich nie zrozumiała.

Innym razem gdy rozmawiałam z kolejnym Anglikiem- synem przyjaciółki mojej cioci u której byłam było zupełnie inaczej. Tym razem ja nie rozumiałam co on mówił on również ale o dziwo udało nam się porozmawiać ponieważ strzelaliśmy na czuja.
Coś w ten deseń :
-hello
Ja- (on się wita?) Hej!
-*angielskie myśli * (chyba mi odpowiedziała) co tam *po angielsku *
Ja- (Co on mówi?.. chyba pyta co u mnie) *opowiadanie co u mnie *
Itp.
Ciotka zna angielski bo mieszka w Anglii a że jest Polką to rozumiała co mówię ja i co mówi on. Jeśli wierzyć jej słowom nasza rozmowa miała sens.

Innym razem (ostatnio)
W wakacje zgubiłam się w Madrycie. Już zaczynam panikować aż tu nagle trafiłam na Ruska który który zna Polski choć w niej nie mieszka (rodzina chyba matka polka idk) no ale głównym wątkiem jest to że nie znając języków się dogaduje A jak się nie dogaduje to często znajduje osobę która zna język którym ja się posługuje.

Ale to nie znaczy że nie będę się języków uczyć- kiedy ten fart może minąć.

Dobrze piszę, świetnie czytam, średnio mówię, ch*jowo ze słuchaniem

Połączenie 1 i 4.

to ostatnie heh

Serva qubr mesit, ol lewe nras.

Mówię w miarę okej, piszę nienajgorzej, takie mocne B1+ może by się ułożyło, ale jak mam wysłyszeć słowa piosenki, to nawet po polsku nie dam rady. W ogóle mam problem z rozumieniem mowy, jak ktoś szepta, to też niet

Ostatnie to bycie geniuszem ? Najbardziej osamotnionym rodzajem osoby na świecie?

Ja tak średnio mówię, ale wszyscy mnie rozumieją. Ale też rozumiem innych na wystarczającym poziomie