Pamiętasz ten epokowy moment?

Dla mnie przerzucenie sie z zeszyta z podwójnymi liniami na pojedyńcze to było coś ;p

Dla mnie większym mindfuckiem było przerzucenie się na schemat "Lekcja-Temat".

Od początku mojej edukacji pisałam długopisem.

My mieliśmy jeszcze pióra w międzyczasie.

Mnie to jakoś nie ruszało.

Pamiętam, jak się przeniosłem z pióra wiecznego na długopis, to była jedna z najlepszych decyzji w moim życiu.

A ja zawsze bazgrolilam wiec mnie nie "przeniesli" na dlugopis. Pisalam olowkiem do samego konca. Dopiero w drugiej klasie pozwolili mi na dlugopis bo wszyscy inni juz pisali dlugopisem. Dalej bazgrolilam i bazgrolic bede. Oto krotka historia mojego zycia z dyspraksja. xd

tak dla mnie przerzucenie się z pieluch na nocnik to było coś. Szacun na dzielni, kobiety, lasery, ***i i jeszcze raz lasery

Dla mnie dziwnym momentem było zmienianie pióra na długopis. Ale przynajmniej z długopisem można szaleć xD, i nie bać się że coś mu się złamie albo ki **uj.

u mnie to na długopis patrzyli krzywo. pióóóóraaaa!

pamiętam ale po kilku latach jak potem pod koniec podstawówki znowu kazali nam pisać ołówkiem to trudno było

To był hardkore i jaka duma, że wreszcie, można pisać długopisem ;p