Łatwo poszło

Jak coś to wstawiam malachitowy

To ja jestem "córką" w tym przypadku.
Jak kupić jakiekolwiek ubrania, to nie zdecyduje się za szybko.

Ja gdy kupuje z mamą to ma w dupie czy jest wygodne, pyta tylko się czy mi się podoba

Złoto

Wolę żarcie

- ej, obczaj jakie spodnie
- no fajne
- bierzemy?
- no

Ja wchodzę do sklepu i mówię:
"Dzień dobry poproszę najtańsze buty jakie macie.".

U mnie zakupy wyglądają raczej tak;
-i jak, tąla bluzka ma dobry rozmiar?
-tak.
-ok, czyli wygodna. materiał też dobry, bierzemy.
-ale ona jest strasznie brzydka.
-twój ojciec też, bierz co jest póki tanio.
.
.
.
A butów nienawidzimy kupować, zawsze poświęcamy temu minimum czasu i idziemy do jednego, ewentualnie 2 sklepów.

Od kiedy takie stereotypy są śmieszne?

A mój tata to jest typu ,,A może te?" ,,A takie?" ,,Weź przymierz tamte". Ale to dlatego, bo mi się zazwyczaj nic nie podoba. W sumie to strasznie kochane z jego strony. A moja mama jest ,,Weź te, bo mi się podobają"

Kupowanie butów z mamą:
Mama: Przymierz te i te, i te, i jeszcze tamte. Hm... nie, w tych źle wyglądasz. Nałóż jeszcze raz te pierwsze. *godzinę później* Dobra, ostatnia para. Jak nie te ci nie będą pasować, to bierzemy te pierwsze.
Ja: *wywalone, bo mam dość*

Kupowanie butów z tatą:
Ja: *znajduję buty, które mi się podobają i przymierzam*
Tata: Pasują? To bierz i idziemy do kasy.

Obie sytuacje miały miejsce (no, może nie dokładnie tak to wyglądało, ale podobnie)

No widze że buty to przecież sklep obuwniczy

Sytuacja z dzisiaj. Mieliśmy (ja i rodzicielka) już wracać do domu, bo byłyśmy obie głodne, ale przypomniało jej się, że w domu nie ma szufelki. Mieliśmy tylko to kupić, ale skończyło się na tym, że rodzicielka a to patrzyła na garnki, a to na przyprawy, a to na dżemy… A ja powoli zastanawiałam się nad zjedzeniem maseczki.

Gdy byłam na zakupach z ojcem to dosłownie tak wyglądały nasze zakupy. Pokazał mi buty, bez zastanowienia kupiliśmy i wróciliśmy do domu

To mnie bawi aż za bardzo.