Oj tam oj tam

Nie wiem, czy o to tutaj chodzi (znając Rowling raczej nie), ale jako kilkuletni już pisarz-amator potwierdzam istnienie pewnej zasady:
Dobry pisarz kontynuuje historię tak, jak ona powinna iść, niekoniecznie tak, jak sam chce, by szła.

Jeśli oglądaliście film "Magiczne lato" z Morganem Freemanem, to tam było to poruszone.
Jeśli pisarz będzie zawsze przedkładał swoją wolę nad naturalną ciągłość w fabule, to ogromnie ryzykuje, że historia wyda się większości z czytelników nieautentyczna, nienaturalna i tendencyjna.

Dobry pisarz powinien, w odpowiednich sytuacjach, kontynuować historię tak, jak naturalnie powinna iść dalej, nie tak, jak sam chce. Oczywiście to nie działa tak, że w ogóle nie podejmuje decyzji. Oczywiście, że podejmuje. Ale nawet ja osobiście potwierdzam, że raz na jakiś czas przychodzi taki moment, gdzie trzeba wybierać: albo moja wola, albo coś bardziej realnego, naturalnego. I wtedy należy wybrać to drugie.

Po napisaniu książek J.K wyznała, że Dumbledore był gejem i za młodziaka podkochiwał się w Grindelwaldzie. Niby spoko ciekawostka, w książkach to nie było aż tak istotne, były ważniejsze rzeczy do opisania, a to uzułpeniało wiadomości o życiorysie interesującej postaci. Tylko, że jakiś czas później zmieniła zeznania i powiedziała, że coś z Grindem kręcili, a dwa lata temu w ogóle dowaliła, że oboje mieli ,,intensywną relację seksualną".

Wszyscy rudzi, którzy po przeczytaniu Harrego Pottera mieli nadzieję, że mają szansę znaleźć dziewczynę jak Harmione, ale nawet autorka mówi, że to był błąd:

Byćmoże jakiś znajomy jej tak podpowiedział, a nie chciała zrobić mu przykrości

Czemu nie zrobiła coś w stylu netflixa można by sie było pośmiać

J. K. Rowling ukradła postać Harrego Pottera, Hogward i kilka innych rzeczy jakiemuś Polakowi, który je wymyślił kilka lat przed wydaniem "Harrego Pottera" przez J. K. Rowling

Tak to jest, kiedy piszę się książki na podstawie filmów.

Może zrozumiała to dopiero teraz, no bo co może teraz zrobić, napisać całą serię od początku?

tak jest całkiem dobrze, bo główny bohater i główna dziewczęca postać, jest zbyt często nadużywany motyw, taka fajna odskocznia.

Imo związek Harrego i Hermiony byłby zbyt oczywisty

Mi tam to odpowiadało, bo podobało mi się, że najważniejsza postać męska nie kończy z najważniejszą postacią żeńską (nic do powiedzenia tego nie mam, ale lubię jak czasami są takie wyjątki).
No i jakoś Ron i Hermiona lepiej pasowali do siebie + ich relacja była jakoś bardziej realistyczna (chociaż w filmach to Harry i Hermiona byli bliżej). Może gdyby Potter i Granger mieli taką relację jak Granger i Weasley to by coś z tego wyszło.
Także sorry Rowling, mogłaś to bardziej przemyśleć.