Pracujemy po to by przeżyć, a i tak umieramy

Nieważne co wybierzesz,i tak czeka cię gówno bo na samym koncu i tak świat o tobie zapomni.Wiec staraj sie osiągać dla siebie.Inna opcja to przedwczesna śmierć,albo życie na autopilocie,a te opcje nie są wcale lepsze.

co z tego że umrzemy.
życie imo może być fajne, szczególnie jak możemy robić to co lubimy. po co się martwić że to i tak wszystko przeminie zamiast się tym cieszyć.

Pracujemy by nie zdechnąć z głodu

(Dobra właściwie to poniżej niezbyt pasuje do mema, bo to jest bardziej o samorozwoju czy coś a nie pracy, ale trudno. Przynajmniej jest w tym pesymizm) Jedyna radość jaką mam z życia jako masochista:
"(...)Wytłumaczę to: ową rozkosz wywoływała właśnie zbyt dokładna świadomość własnego poniżenia; poczucie, że dotarło się aż do ostatniej ściany; że, owszem, to paskudne, ale inaczej być nie może; że nie ma dla ciebie wyjścia, że się już nigdy nie staniesz innym człowiekiem; że gdyby nawet pozostawało jeszcze dosyć czasu i wiary, żeby się przeistoczyć w kogo innego, to z pewnością sam byś tego nie zechciał; a gdybyś zapragnął, też nic byś nie zdziałał, gdyż właściwie może nawet nie ma w co się przeistaczać. A koniec końców najważniejsze, że to wszystko odbywa się według normalnych i podstawowych praw wyostrzonej świadomości i siłą bezwładu, wynikającą bezpośrednio z owych praw, a zatem nie tylko na nic człowiek się nie przerobi, lecz wprost nic tu zrobić nie można.(...)"
~ F.Dostojewski, 'Notatki z Podziemia' (btw książka ta była inspiracją dla filmu 'Taxi Driver' oraz podobno dla 'Przemiany' Kafki)

Tytuł mnie poruszył nie ma co

Najpierw było Gówno, potem się utoczyło i powstało Wielkie Gówno.