Każdy był kiedyś dzieciaczkiem

Tak srałem do nocniczka anonku.

A to nie byłby CBŚ? ABW to bardziej kontrwywiad chyba?

Ja po prostu podpatrzyłam jak dorośli chodzą do kibla. Często brali gazetę, tudzież książkę, ze sobą. No więc ja potem brałam książeczki wodne, i też szłam do łazienki. Tylko że nie za bardzo wiedziałam co potem, a jak się za jakiś czas dowiedziałam, to się okazało, że duży kibel jest za wielki dla mnie (no wiem,szok i niedowierzanie xd) więc wstawili mi tam nocnik. Generalnie, dużo się uczyłam z obserwacji rodzeństwa i reszty domowników podobno.

Mi było niewygodnie na nocniku. To akurat pamietam. I że byłam przymuszana do załatwiania potrzeb bo nigdy nie czułam wewnętrznego przymusu.

> babcia zaczyna płakać
> inni w wagonie też
> po chwili otwierają się drzwi
> koleś w mundurze i czapce coś krzyczy
> nie rozumiesz
> wyrzucają cie z wagonu i patrzysz na znak
> Arbeit Macht Frei
> KOLONIA SPECJALNA

pociągi się wykolejają i ludzie umierają

Jak byłem malutki to też nie umiałem srać do nocnika. Przyjechał wujek powiedział coś w stylu: „Prawdziwi mężczyźni robią kupę do nocnika” i nauczyłem się tego samego dnia.

Pociąg uderzył mnie w jaja.

ja nigdy nie lubiłem pociągów