Ziomek zjadł już 4. Powoli wypadają mu włosy i zaczyna świecić.

Ja tak na serio zjadłem 12 w tłusty czwartek z bratem potem wspólnie rzygaliśmy

Wchodzę do Biedronki i oczom nie wierzę: tłum ludzi przy regale z pączkami. Atmosfera jak na koncercie Pitbulla, każdy chce choć dotknąć tego legendarnego wypieku. XD
Błysk w oczach klientów, wózki sklepowe wypełnione po brzegi. Słyszę gdzieś w tłumie: “Grażyna, trzymaj mi miejsce w kolejce, lecę po więcej pączków!” — totalny szał! Ktoś inny krzyczy: “Bierzcie, bo zaraz zabraknie!”, a ludzie śmieją się i płaczą ze szczęścia jednocześnie. Niektórzy trzymają po tuzinie pączków jak relikwie, czując, że uczestniczą w czymś historycznym. Jedna pani przysięga, że widziała aureolę nad polewą lukrową. Przysięgam, przez moment poczułem zapach róż i wanilii unoszący się w powietrzu niczym perfumy anielskie. Czy to apokalipsa pączkowa? Nie – to Tłusty Czwartek w wersji super turbo hiper promocji!
W końcu dopadam i ja. Trzymam tego pączka w dłoni jak najcenniejszy skarb. Waży tyle co nic, a jednak czuję, że mam w rękach coś wielkiego. Pierwszy kęs… chrup! – ta chrupiąca skórka pęka z delikatnym trzaskiem, jakby anioł stróż kuchni odpalił mały fajerwerk na moje powitanie. Następnie zanurzam zęby w miękkim, puszystym wnętrzu. O mój Boże cukru i lukru, czy ja gryzę obłok? To wnętrze jest tak delikatne, że mógłbym przysiąc, iż uformowano je z chmur zebranych o poranku i ubito z mgły na perfekcyjną pianę. Każdy fragment ciasta rozpływa się na języku jak wspomnienie najpiękniejszych chwil z dzieciństwa. Moje kubki smakowe śpiewają “Alleluja”!
A to dopiero początek. Nagle dociera do mnie nadzienie – słodkie, aksamitne, o aromacie róży, wypełniające wnętrze pączka aż po brzegi. To nie jest zwykłe nadzienie, to symfonia smaku, w której lukier na powierzchni gra pierwsze skrzypce ze swoją cukrową słodyczą, a różana konfitura wtóruje idealnie zbalansowanym akompaniamentem. Harmonia lukru i nadzienia osiąga poziom, o jakim filozofom się nie śniło. Yin i Yang cukiernictwa odnalezione w pączku za grosze! Przy drugim kęsie zamykam oczy i widzę przed sobą sceny niczym z baśni: jednorożce galopujące po tęczy, Beethoven dyrygujący orkiestrą złożoną z pączków, a w tle fajerwerki i chóry anielskie. Tak smakuje szczęście, proszę państwa. Tak smakuje arcydzieło cukiernicze.

Czemu te pączki takie tanie są tak swoją drogą

Ktoś wytłumaczy

[Stałeś się uzależniony od pączków]

Widzę, że odkryli cudowny sposób na recykling odpadów.

A ja nie wierzyłem jak ziomek mówił że kupił 120 za dychę