Bardzo pocieszające

@DziwnyPan: *odkop*Rosyjski po 1.jest podobny do Polskiego po 2 jest bardzo łatwy

@ZSRRBall: ja się próbowałem uczyć i ch*j ctrilica mnie fobia najgorszy tydzień w życiu

@ZSRRBall: Nie jest podobny .-.

@TimekPL123: zmieniam zdanie:) jednak chinski i irlandzki

@TimekPL123: jest

polski jezyk trudny jest

@polandball1: fcale rze ńe

W szumje to śe ńe dzifje bo polszki jezd trutnym jenzykiem

@PolandballPatriota: flasińe rze tak

Mam kolegę dyslektyka (niby) który w co drugim słowie popełnia błędy, zamiast ''mnie'' pisze ''mię''. Zawsze jak czytam jego wiadomosci mój mózg płacze

łój prześtuńta srię klucić!

@Ameron: klućici*

@ja_i_moje_osobowosci: jeno fukcznie mus lacje!

@Ameron: jag można popełniaci tagie błendy??!

@JapanBall: Tó njedożedżne

@JapanBall: A wis jakuś takowo je.

@Ameron: wim wim ale tó jezd tag dużo osup robioncyh błendy rze szlak morze trawidź

@JapanBall: rzlag*

@ja_i_moje_osobowosci: belno anałwabetuf

lle stżalkuf fgórę!!!!!!!!!!1!!!111!!!1!!!!!! (troll)

@KalkoPl: Nie spodziewałem się tylu za taki komenatrz, ale to nie jest też jakieś wielkie zdziwienie. Chociaż to chyba mój rekord.

@jacek1s: Nic trudnego?

A te pięćdziesiąt tysięcy różnych odmian, lub końcówka jednego słowa która potrafi zmienić sens zdania?

A to myslisz, że inne języki tego nie mają? Polski wcale nie jest taki trudny w porównaniu z np. takim fińskim, grenlandzkim, czy wschodnioazjatyckim.

Założę się, że obcokrajowca po 2 tygodniach nauki Polskiego byłby wstanie się dogadać w naszym języku pomagając sobie gestykulacją.

@jacek1s: Rzeczowniki - siedem przypadków - sero reguły. Pomnóż sovie wszystkie rzeczowniki w języku polskim razy 7. -_-

@GmilmiQ: Jakieś tam reguły są ... ale ich nie pamiętam, a sprawdzać mi się nie chce.

Okej, poliglotą jeszcze nie jestem, ale wszystkie języki, z jakimi miałem styczność, do odmiany używają rodzajników lub wyraźnych głosek. A my w tym czasie kłócimy się o "tą" i "tę".

Język fiński posiada 44 typy deklinacji i 34 koniugacji. Także w porównaniu z polskimi 7. to jest różnica :v

Nie ma takiego języka jak wschodnioazjatycki, ale za fiński i grenlandzki masz zieloną strzałkę. Piękne języki.

"Naalagarlu oqarpoq: »Taamatut aallartereeramik inuiaat ataasiullutik assigiinnillu oqaaseqarlutik sunaluunniit naammassiniagartik saperunnaassavaat.
Aqqarta oqaasii ilatsillugit imminnut paasisinnaajunnaartillugit.«
Naalakkap tassannga nunarsuarmut tamarmut siammartippai, illoqarfiliaraluartillu taamaatiinnartariaqarpaat."

@goben: Przez wschodnioazjatycki miałem na myśli japoński, koreański i wszystkie odmiany chińskiego :)

Tyle, że oni mają na to zasady, u nas ich nie ma... Oni muszą wykuć nasze rzeczowniki jeśli chcą mówić. Przykładowo Tolkien, ten pisarz, zna kilkanaście języków obcych, cały czas uczy się nowych, przykładowo Fiński zna, ale stwierdził, że Polskiego uczyć się nie będzie, po 2 tygodniach sobie odpuścił i przyznał, że Polski jest zdecydowanie zbyt trudny.

@GmilmiQ: I właśnie dlatego to subiektywna ocena każdej osoby jak trudny jest jakiś język.

Chiński akurat jest analityczny, nawet bardziej niż język angielski. Jedyne, co w nim jest trudnego to krzaczki. No i tony.

@GmilmiQ: Kto by się na tym skupiał? Wystarczy znać słówka i idzie się dogadać... Jesteś obcokrajowcem i szukasz przystanku autobusowego? Żaden problem, wystarczy znać słowo bus, co nie jest żadnym problemem i stop który w każdym języku obcuje, w tym przypadku wychodzi nam bus stop, a każdy to rozumie z racji na to, że Polacy świetnie wplątują angielski w swój język przez co jest banalnie łatwo dogadać się np. z ślązakiem papką niemiecko-angielsko-polską, a z warszawiakiem angielsko-polską, ponieważ nie wydaje mi się by ktoś nie wiedział co to airport, ponieważ jest to na co drugim samolocie (tak mi się wydaje), więc nawet Polskiego nie musisz znać by się dogadać z Polakiem, ale gdy już skupiasz się tylko na Polskim, a jesteś jakimś Mohamedem Bum Szakalaka i nie znasz żadnego języka prócz lekko Polski to np, szukając Grzegrzółki Śląskiej możesz użyć sformułowania "Ja poszukiwać wsia, nie umieć wypowiedziać, to być chybo Grzezółka Śloska" i ktoś z okolic wie o co chodzi, nawet jak nie wiesz jak jest poszukiwać, szukać czy cokolwiek to możesz pokazać to gestykulacją, tak samo ze słowami ja, wieś, zagubić się itd.
W dogadaniu się nie musisz znać gramatyki, ani niczego bo pisać nie będziesz, a nawet jeśli to jest internet i o wiele więcej udogodnień, możesz nawet z translatorem google się dogadać wyszukując słówko po słówku... w tych czasach to żaden problem, gorzej jeśli chodzi o ślimaki chińskie, japońskie czy rosyjskie bo wtedy to może być już problem, ale wydaje mi się, że do rozczytania tych szlaczków jest poniżej napisane alfabetem naszym, islamskim czy innym.

Problem w tym, że w innych językach końcówki przy odmianie rzeczownika są regularne w zależności od np. rodzaju czy przypadku (jeśli język w ogóle ma przypadki, a nie jest to standard). W polskim natomiast końcówka w odmianie zależy od końcówki w mianowniku i różnych innych czynników, a często jest po prostu wyjątkiem i musi być wyuczona.

@HakerskaOpoka: W fińskim jest tych rodzai 44 jak już mówiłem + wyjątki. Znacznie więcej niż w języku polskim. No i do tego ma 15 przypadków.
Język grenlandzki ma natomiast 10 przypadków, 8 trybów i dodatkową osobę, tzw. obiatyw. Do tego ma cholernie trudną odmianę czasownikową.

Uwierzcie, że polski wcale nie jest taki trudny do nauczenia, a z pewnością są trudniejsze języki.

Dodatkowo fiński ma tyle koniugacji, ponieważ tak jak inne języki należące do grupy ugrofińskiej nie posiada słów takich jak "do" czy "w". W skutek tego w fińskim czy węgierskim, gdy mówię "do szkoły", tworzę coś w rodzaju "szkołydo", a mówiąc "w szkole" - "szkolew". Przywołane przez ciebie koniugacje i deklinacje są bardziej regularne i wskutek tego można się ich wyuczyć metodą podręcznikową, w przeciwieństwie do polskich, które zwyczajnie poznaje się mówiąc w tym języku. Jeśli spotkasz osobę, która uczyła się polskiego z podręcznika, czyli bez rozmawiania z native speakerami, to będzie ona prawie przez cały czas używać mianownika, niezależnie od kontekstu zdania, nawet, jeśli jej zasób słownictwa czy wymowa są idealne.

@GmilmiQ: Jeśli chodzi Ci o J.R.R. Tolkiena, to muszę Cię zmartwić, ale nie żyje od 1973 roku. Pozdrawiam

@machupm: No i?

@GmilmiQ: Zresztą Polski jest jeszcze trudny ze względu na nasz alfabet. Nie ma chyba drugiego kraju w którym występuje ć, ś i dla nich to jest masakra.

@GmilmiQ: Napisałeś, że: (...)Przykładowo Tolkien, ten pisarz, zna kilkanaście języków obcych, cały czas uczy się nowych(...) Trochę trudno jest sobie wyobrazić, aby ktoś, kto zmarł 43 lata temu nadal się uczył.

akurat japoński i chiński uznawane są za proste języki

@WodogrzmotyMale: Chinski ma trudny tylko zapis.

@Hartio: A co z tonalnością, która jest praktycznie nie do wykrycia przez kogoś nieznającego języków tonalnych?

Przyznam, że sam się chińskiego nie uczyłem, jednak mój ojciec mieszkał długo w Chinach i twierdzi, że dość prosto można się nauczyć dogadywać z tamtejszymi ludźmi.

najtrudniejszy to podobno fiński

@DziwnyPan:
Chodzi Ci o Bopomofo?

@goben: o mandaryński

@DziwnyPan:
Nie ma czegoś takiego.

@goben: jak to sprawdź se w google