Klasyczni rodzice

moja mama nawala w gry i niedawno kupiła nowego kompa ;-;

W oryginale było: Mamo mogę? Nie
Tato mogę? Tak
Nie było nic o grach komputerowych

Ja : Mame .
Mame : Co.
Ja : Mogę se pograć?
Mame : Idź do taty.
Ja : Tate
Tate: Co.
Ja : Mogę se pograć?
Tate : Idź do mamy.
Ja : Tate Ale ja od niej przychodzę.
Tate : SYNEK NIE INTERESUJE MIE TO DO MAME W skrócie.

Kiedy Tata pozwoli a mama nie to mamy zdanie sie liczy bardziej.

Kiedy mama pozwoli a Tata nie to taty zdanie się liczy bardziej
mówiąc w prost liczy się bardziej NIE

5 lat temu uwielbiałem cwaniaczyć. Najpierw pytałem mamę czy mogę grać. Jak mówiła że nie mogę to szedłem do taty, a on mówi że oczywiście. Gram se już dobrą godzinę i nagle mama i wchodzi, a ja mówię:-Mamo, ale tata mi pozwolił!

U mnie jest na odwrót.

Ktoś się o to pyta?

Teraz pojawią się pytanie.. Kogo słuchać?!

Ja sie nigdy nie pytam czy mogę zagrać. W sumie nie należę do osób nałogowo grających bo w grze w którą najwięcej gram mam 70h, co jest raczej małym wynikiem przy 2000 godzin moich kolegów.

U mnie jeden i drugi mówił "nie" =|

Dlatego przez całe je**ne życie, słyszę NIE.

Jasne, że nie

I zawsze ta sama odpowiedź ''Mamo ale tata mi pozwolił''

na odwrót mam

"zapytaj się mamy" "zapytaj się taty"