Ale mi wyszło!

Gorzej jeżeli trzeba czekać aż się zaczną śmiać

Jedno z niewielu dobrych wspomnień z patologicznej klasy w gimnazjum np:
Jakiś patus znowu coś tam odwalił, i taka starsza matematyczka powiedział, że jak długo żyje tak nie pamięta takiego ucznia, a mi się wypsnęło, że to troche zbyt długo by ogarnąć, na szczęście tego nie usłyszała, bo wszyscy tak ryknęli ze śmiechu, że aż dyrka przyszła

Satysfakcja jest jeszcze większa jak pokażesz im dobrego mema, a potem jak będą łapali powietrze w przerwach od ataków śmiechu to powiedzieć im że kwiczą jak zdychająca sarna

było 2 razy

Aż w końcu umierają ze śmiechu