Jakże naiwny byłem...

JD

Jako dziecko chciałam być dorosła, ponieważ żyłam w rzeczywistości, w której, żeby móc uniknąć krzywdy trzeba być dorosłym i mieć dorosły umysł. Teraz, kiedy jestem dorosła jestem nieszczęśliwa, dlatego że jako dziecko musiałam tej krzywdy doświadczyć.

Zawsze chciałam być dorosła, nadal zresztą chce.
Jestem świadoma tego, że będzie ciężko jednak nadal lepsze to niż moja obecna sytuacja. Szczerze powiedziawszy wolę mieszkać w małej kawalerce na swoim, zarabiać mało kasy, ale będą to moje pieniądze jeść mało, a nawet głodować niż wysłuchiwać tego jak to nic w tym domu nie jest moje i traktowania mnie jak jakiegoś pasożyta od najmłodszych lat, zresztą styl życia zbytnio się i tak nie zmieni niespanie po nocach i bycie przemęczonym w moim bytowaniu to chleb powszechni.

Pamiętam, że będąc gówniakiem chciałem nigdy nie dorosnąć, bo bałem się umrzeć

A marzyłeś o byciu starcem?

Ja zawsze chciałam iść do szkoły, do kolejnych klas i takie tam.
A teraz, jak już jestem w tej szkole, zastanawiam się, czemu nie zapisałam sobie tytułów tych zarąbistych gier przeglądarkowych, w które grałam.

Ja tam nie chciałbym być dorosły.