Tak samo z "Chłopcami z placu broni" i "O psie, który jeździł koleją"

To było w 4 klasie

rel

"O psie, który jeździł koleją" jest dla mnie tak samo smutne jak w trzeciej klasie

F dla nemeczka, pana kleksa oraz psa który jeździj koleją

moj mlodszy brat mial ostatio ta lekture, a ja z nudow wzielam i znowu zaczelam czytac, i tak, poryczalam sie XD

jak pierwszy raz czytalam zakończenie pana kleksa, popłakałam się T^T

Nie wiem jak wy ale mnie zasmuciło jeszcze zakończenie Małego Księcia (książki, nie filmu)

Przeczytałem te książki i doszedłem do wniosku, że wszystkie produkcje które kończą się smutnym albo złym zakończeniem zazwyczaj powodują u nas pustkę, rozdarcie które zmusza nas do refleksji nad tym zakończeniem, nad losem bohaterów. I trudno się tych uczuć wyzbyć. Jak czytałem te książki w podstawówce to zawsze tak miałem, ale na szczęście to przeminęło aż do teraz kiedy skończyłem mass efect 3 (całą trylogię). Moim zdaniem takie dzieła muszą być bo dzięki takim przemyśleniom możemy zwrócić uwagę na nasze życie i je kształtować - Po prostu doceniać dane wartości i być lepszymi ludźmi. (Jeszcze Kubuś Puchatek smutnie się kończy jak żegna się z Krzysiem wchodzącym w dorosłość)

Akademia Pana Kleska to dla mnie jedna z niewielu książek, które całościowo są naprawdę dobre, ale zakończenie jest okropnie słabe.
Nie ma to jak zepauć tak dobrą książkę tak słabym zakończeniem.

Biedny Nemeczek :c

Chłopcy z placu broni wywołały na mnie takie wrażenie końcówką że czytałem ją 3 razy licząc na zmianę zakończenia.

Nie było zmiany.

Pies, który jeździł koleją to do dzisiaj moja ulubiona lektura

a co tam się wydarzyło bo nie pamiętam już

Ja tam "Chłopców z placu broni" nie czytałem.

Ja lubiłem psa który jeździł koleją ale pod koniec i na koniec płakałem