Dosłownie nie da się tego brać na poważnie

Tajemnice Westerplatte i Grabowski

Chodzi o dykatora z 1942 roku?

Bogowie i Paździoch

Pamiętam jak na dzień Papieża pani puściła film o JP II i jako papież był ten typ z listów do m i co podkładał głos pod mcqueena. Nie mogłem z kolegą ze śmiechu

Ja jestem ziomek

Najtrudniejsza jest właśnie droga, gdy z komedii chcesz przejść do czegoś poważniejszego. Zawsze ta przeszłość gdzieś się będzie ciągnąć. Jeszcze w przypadku kina zagranicznego aż takiego problemu nie ma, bo raczej jest mała szansa na to, że z poszczególnymi filmami będziesz się zapoznawać w kolejności emisji. Pamiętam, jak zobaczyłem argentyńskiego aktora komediowego w roli największego zbrodniarza w ich współczesnej historii i jako dosłownie jedynemu tak mi się to podobało, bo zupełnie nie znałem innych filmów tego gościa. To było jedyne, z czego go kojarzyłem i wypadło całkiem dobrze. Dopiero później mi wytłumaczyli, że w Argentynie to wygląda tak, jakby u nas w roli Bieruta obsadzili Bartosza Żukowskiego. Publika lałaby ze śmiechu, bo nie widziałaby naszego prezydenta z lat 50, tylko kurna Waldusia Kiepskiego.