Powrót do domu

ja też... jest coś z nami nie tak?

@CedrikDiggory: Tak. Moja diagnoza: bezduszność pospolita. Pewnie dogadalibyście się z Floweyem.

@RumekFuria: Od 1.5 roku czekam na wytłumaczenie ;-;

Długo czekałeś... oto one. Główny bohater po długiej rozłące z córką w końcu wraca do niej, spędza z nią czas, i wszystko wygląda szczęśliwie. Nagle przychodzi wojna, i musi wyruszyć walczyć. Jego córka tego nie akceptuje że znowu będzie musiała się z nim pożegnać, ale on ją przekonuję, że wróci do niej z prezentem. Mija troche czasu, jego córka w końcu dorasta, i on może do niej wrócić. Znajduję ją przed ołtarzykiem (on tego nie wie) i woła ją, lecz nic się nie dzieję. W końcu on sobie uświadamia, że to ołtarz poświęcony jemu, a on sam jest dawno martwy... Gdy ma już odejść do tamtego świata przypomina sobie obietnice złożoną lata temu, i z kieszeni mu wypada łańcuszek. On ostatnimi siłami podbiega do niej, i zakłada jej łańcuszek, jako ten "prezent". Cała historia jest chyba zrozumiała no ale, są osoby co nie ogarniają ;). Nie musisz dziękować

@CreepPepNinja: ehh

@CedrikDiggory: Kiedy czytałeś komiks dwa lata temu i nie chce Ci się tego robić ponownie więc z opisu i tak nic nie ogarniasz bo zapomniałeś co było w komiksie

こんばんは

@SuperOutaku: Hai

私の日本語は出芽されます

@SuperOutaku: 私はポーランド語をお勧めします

彼は英語もフランス語も話す。

@SuperOutaku: 英語で書..? ;) fq logic? :D のか？日本人はドットを使用しません

Nie używam Google translatora. tylko słownika.Do słów których nie rozumiem.

@SuperOutaku: のか？日本人はドットを使用しません!!!

Występuje w formie Małej kulki." 。" Jeśli o to chodzi?

@SuperOutaku: A to już ciekawe. Teraz muszę się dowiedzieć czemu czasem jej używają, a czasem nie..

o czym wy pieprzycie?!

Tak sobie rozmawiamy na temat egzystencji kropki w języku japońskim :p

*wychodzi*

Rozumiem, że się pozbyłam śmierci na jakiś czas, nie wracaj prędko ;]

*otaczają cię kruki i słyszysz szept: Myślisz, że długo ci zostało?*

*Ignoruje otoczenie i dalej słucha muzyki*

*kruki krzyczą: P*kra*a!

-W sumie gdyby śmierć nie poszła to nie byłabym teraz taka samotna..

*kruki przelatują przez ciebie i skupiają się w jednym miejscu z którego wychodze ja* Samotność to też osoba...

*lekko zdziwiona*
-eh, wiedziałam, że wrócisz, to było takie przewidywalne

*zakłada ręce* Przyznaj się, nie wiedzialas

No dobra nie spodziewałam się.
Ale gdybyś nie wrócił, zostawiając mnie samą na tym pustkowiu to szczerze bym się zawiodła.
*zadziera nosa i się odwraca*

A teraz sama odchodzisz... twoja logika poszła do burdelu?

Przyszłam tutaj tylko coś zwiedzić a zamiast tego co chciałam był tu jakiś dzieciak nie umiejący mówić, który tylko zajął mój czas.. A ty może w końcu wskażesz mi chociaż drogę do jakiejś cywilizacji..? Nawet mój telefon nie ma tu zasięgu,.. ugh

*rzuca w ciebie kryształem (zadając ci obrażenia)* Pokaże ci drogę dokąd chcesz...*na moje ramię przylatuje kruk* na mnie czas...*znika w stadzie kruków*

*jęczy pod nosem* -ghh.., kolejny masakryczny dzień, i znowu będę musiała jutro maskować ranę. Tak we mnie rzucić.. jeszcze się zemszczę.
*krzyczy* - Nawet mocno rzucić nie umiesz, sama lepiej bym to zrobiła!

*idzie w kierunku pustki* *przeklina śmierć*

rzucilem lekko...prawdopodobnie bylabys już w Chinach gdybym mocno rzucił, a prochem gdybym cię jeszcze nienawidzial...

-Brawo idioto, mówiłam, że lekko rzuciłeś. * ukrywa ból *
- aha ten kryształ sobie zatrzymam jako skromny podarek od ciebie.
* dalej się wlecze *

Miło się to czyta. Napiszcie opowiadanie RolePlay, opublikujcie i zawiadomcie mnie o tym, ok?

Ja już tak z kilkoma na prywatnych rozmawiam... jedną mam 50-69 stron...GDZIES tak

Wowowowowow. Ja tyle nie piszę. Strasznie dużo.

jedna to też dużo...20-30 stron...zaczyna się robić ciekawie

Powinieneś zacząć grać w pbf'y.Tam takie 60 stron to normalka :p

Nah, znam pbf, fajne ale nie dla mnie :q

Szkoda. :v

Kolegą z mojego liceum by się spodobało. :P

*podjezdza do ciebie rozpaczą (moim koniem)* nie zostawie cię tak...może to w moim typie, ale mam dobry dzień...

I teraz mam pozwolić się zabrać komuś, kto mnie atakuje? Żeś wymyślił...

chce ci pomóc... moja wina, że ten kryształ pobiera krew...*pokazuje na ranę ręką, a ta wydobywa kryształ i się goi, kryształ zamienia się w pierścień* jest nasycony...Wsiadaj

Teraz już lepiej... Nadal nie wiem w którą stronę mogę iść więc nie mam innego wyboru *z trudem wsiada na rozpacz*
Ale teraz już będę miała na ciebie oko.

*przed nami tworzy się korytarz* lepiej się trzymaj...oko możesz stracić jeśli nie będziesz się trzymać...*rozpacz lekko podchodzi do drzwi korytarza i już wiadomo, że szybciej się poruszać będzie*

Tak jakby twój koń był rakietą. *zakleszcza ręce wokół śmierci*
I co to znaczy, że mogę stracić oko?

jeśli spadniesz to zobaczysz *rozpacz wbiega do korytarzu i nagle wszystko przyspiesza, nie widać nog rozpaczy gdyż otaczają je duszę* już prawie jesteśmy..

Dzisiejszego rana jeszcze nie byłam pewna co do twojego istnienia, a tu pro.. Aa!
*spogląda w dół* -Co to jest?!
*zamyka oczy i mocniej zaciska ręce*

*rozpacz się zatrzymuje i słychać piski opon*

Już jesteśmy?
*zeskakuje z konia* -Jak byłam mała to chodziłam do parków z różnymi kolejkami, ale takiej emocjonujacej to ja nie widziałam *ociera oczy*

miłego dnia

Mój dom..? ale..ale jak ty tu.. wow!

nie pytaj...*jedzie wolno przez ulicę, gdy ty jesteś na swoim podwórku auta się że sobą zdarzają*

Huh? *wychyla się zza murku* -Co jest?
-wypadek tutaj?
*podbiega do miejsca zdarzenia*
-C-czy nic im nie jest?

*pojawiam się ja i podchodze do niektórych aut i wyciągam kierowców, a czasem pasażerów, było jedno dziecko ale dalem mu życie ponownie* cóż...

*Patrzy się na śmierć*
-Jak hojnie...Tylko dlaczego akurat przed moim domem? Oczywiście ja to muszę sprzątać.
*wyciąga rękę ku pustemu wrakowi auta, a z palca tryska pojedyncza iskierka*
-eh, nieważne, jestem zbyt zmęczona.

You bitch...*wszystkie auta wokół mnie wybuchają, wychodze z dymu cały czarny* a ktoś ci czasem kiedyś nie sral w ogrodzie *zamienia się w wilka* bo będzie pierwszy raz...chyba

Jakby sięgnąć pamięcią to był taki jeden pies kiedyś, ale zapewniam że już go nie ma. Sama nie wiem czemu. Raz chciałam go pogonić ale już nigdy nie przyszedł.
Nieważne, dzieciak, którego przed chwilą uratowałeś znów leży. Jesteś dumny z tego?

Bo ty to zabilas...*podchodzi do martwego dziecka i je ożywia*

Ja tutaj nic nie zrobiłam. Nawet gdybym chciała to bym tego nie miała jak zrobić. Widzisz, że jestem już tak zmęczona, że moja moc nie działa...

benzyna + iskra = wielkie bum z samochodami

och.. Powtarzam po raz kolejny!-jestem tak zmęczona, że już normalnie nie funkcjonuję.. Nawet nie wiesz co robiłam wcześniej.
-Zajmiesz się tym bałaganem?

*machnalem ogonem i wszystko znikło* to miłego snu...i oby nie był wieczny*idzie i wchodzi w płot* j*bana ślepota...

No dobra, teraz wybacz, że Cię nie zaproszę do środka, ale nigdy nikt mnie nigdy nie odwiedza i mam tam mały bałagan..

i tak jestem ślepy

Ano tak, w takim wypadku mogę cię ugościć. W końcu mimo wszystko, to ty mnie tu przywiozłeś.
*otwiera drzwi*
-Jak powiem, że mam wszystko co pitne, to na co masz ochotę?

*bije głową w sofe* było miękkie, pachnie pizza i kurzem...sofa

No pizzę to ja rozumiem, zostawiłam kotu by miał co jeść, ale... * krzyczy w kierunku schodów na piętro* -Tiar złaź tu!
no, tak. Ale nie wiem jak ty wyczułeś tam kurz. Dbam o czystość tutaj!

*kicha i patrzy w stronę schodów* tiar?

Tak mam kota i królika. Myślisz, że kto robi cały ten bałagan? Muszę mieć kogoś w domu.
Wiesz, nie lubię być sama. *wzdycha*

*zamienia się w kota* UPS, nie to *zamieni się w śmierć* zawsze moje królestwo stoi otworem...od mojej sypialni akysz

Teraz niezbyt mnie to kręci. Mam trochę spraw do załatwienia tu na ziemi. *wyjmuje z szafki mały woreczek i dosypuje do szklanki z wodą*
-Jeszcze mnie potrzebują do ratowania miasta. Ostatni wzrost aktywności paranormalnej jest podejrzany.

*Pstryka i widzisz wszystkie zjawy w pokoju (caly pokój)* Małe co? *spala wszystkie zjawy*

Chwila, co? kim one są? I od kiedy tutaj przebywają?!

kij wie, palą się...

@DeathIsHere: Pewnie i tak były niegroźne, ale świadomość o ich pobycie, a w sumie fakt, że już ich nie ma sprawia pewną ulgę.
*Podaje szklankę z błyszczącym przezroczystym napojem*
Spróbuj, mogę się założyć, że tego nie piłeś.
*krzyczy w kierunku schodów* -Tiar wołałam cię głucholcu!

*na chwilę ściąga maskę i zakłada kaptur który zasłania moja twarz, ale jeść i pić mogę więc pije to..coś* mmmhm...co to jest? *ściąga kaptur i zakłada maske*

Coś w stylu herbaty, ale na bazie wody i sfermentowanej krwi czarnego jednorożca. *na widok zbiegającego kota siada naprzeciwko śmierci* Ostatnio znalazłam jednego martwego w lesie. *Tiar wskakuje mi na kolana*

fajne okolice...*kładzie szklankę na stoliku*

Zawsze się znajdzie coś ciekawego w tym lesie na zachód od miasta.
Ostatnio w pogoni za jakimś bydlakiem z trzema głowami spotkałam grupę kultystów stojącą w okręgu. Nawet mnie nie zauważyli.

czy to jest sosnowiec?

Przywiozłeś mnie tu zapewne kierując się ku memu domowi, nie miejscu. To by tłumaczyło, dlaczego nie znasz nazwy miasta. Mam rację? W każdym razie jesteśmy na granicy Rosji, Chin i Korei. Ten dziwny las leży na terenie Rosji, to wystarczy?
*bawi się z Tiarem*