Michał z Gimnazjum

Á propos lepkiej wody. 31 lutego słyszałem jak w gorącym cieniu, na miękkim kamieniu, stojąc siedziała młoda staruszka. Nic nie mówiąc odezwała się do wysokiego mężczyzny niskiego wzrostu z dużą brodą bez zarostu: "Ależ upalny mamy mróz tego lata" a było to zimą. Stały tam trzy łodzie: jedna cała, drugiej pół a trzeciej wcale nie było. Wsiadł do tej czwartej i utonął ale dopłynął do bezludnej wyspy gdzie zaatakowali go biali murzyni. Uciekając wspiął się na gruszke, zerwał pietruszke, posypała się cebula, aż w końcu przychodzi właściel tego banana i mówi: "Złaź pan z tego kasztana bo to nie moja wierzba" a on dalej mieszał wapno. Dalszą całość tej historii na szczęście skrupulatnie zapomniałem.

a tak w ogóle chciałem wstawić paste na jeja ale coś nie moge ale jak już zrobie to jest okropnej jakości więc wstawie ją tutaj:

Biedronki mają, ze wszystkich owadów, najbardziej ch*jowy software, jaki istnieje. Serio ku*wa.
Bo taka na ten przykład pszczoła - zapi**dala, szuka kwiatów, nawiguje na słońce, zbiera nektar, znosi do gniazda - no w ch*j skomplikowane. Zresztą, ku*wa - mucha. Mucha też musi wyczuwać woń gówna i ścierwa, nawigować, szukać pożywienia, złożyć jaja w jakimś dobrym ścierwie. Wcale nie takie proste.
A jak działa biedronka?
Otóż pierwszy punkt algorytmu biedronki brzmi:

1. Zapi**dalaj w górę.
Nie wiem, czy bawiliście się kiedyś biedronkami. Jak się to weźmie na rękę, to zawsze idzie w góre. Zawsze ku*wa. Zawsze. Jak się jej w połowie drogi odwróci rękę, to się zatrzyma i zmieni kierunek, żeby isć w górę. Można se tak ruszać pińćset razy i zawsze je**na w górę. Biedronka to taki je**ny owadzi odpowiednik gradientu. Zawsze się kieruje w górę zbocza.
Ma to w ch*j zabawne konsekwencje, jak się biedronkę postawi na płaskiej powierzchni. Zaczyna iść w przypadkowym kierunku, bo ku*wa nie ma jak iść pod górę. Najlepiej jak dojdzie do krawędzi. Wtedy ten jej zje**ny mósk cannot into logika, tylko zaczyna iść wzdłuż krawędzi. W dół nie zejdzie, bo ku*wa algorytm, a na płaskie też nie wróci, ch*j wie czemu.
Kiedyś z kolegą ze studiów znaleźliśmy na wykładzie biedronkę. Ławki w auli były w ch*j długie, na jakieś 30 m. Mówię mu: pacz ku*wa i położyłem biedronkę na ławce. Doszła do krawędzi i idzie wzdłuż. Idzie ku*wa i idzie, doszła do końca, skręciła i dalej wzdłuż kolejnej krawędzi, a potem jeszcze raz i szła znowu w naszą stronę. 45 minut je**na szła przez te 30 metrów i ni ku*wa ch*ja nie ogarnęła, że sytuacja jest przeje**na i może by gdzieś polecieć, bo gówno. Nie, ku*wa.
Jakby ławka miała kilometr, to by je**na zdechła po drodze.
Ciąg dalszy algorytmu brzmi:

2. Jak jesteś na szczycie to poleć byle ku*wa gdzie.
Jak już pozwolicie wejść biedronce na szczyt palca, czy ch*ja, czy czegoś, to obróci się dookoła, upewni, że gradient się wyzerował i fruuuu ku*wa w losowym kierunku. Czasem potrafi wylądować znowy na tej samej ręce xD

3. Jak już leziesz i coś znajdziesz do żarcia, to opie**ol.
Nie no, akurat całkiem spoko punkt. Tylko ku*wa, metoda szukania po ch*ju.

4. Jak cię coś przestraszy - to się zesraj.
Wiem, że ta żółtobrązowa maź to nie sraka, ale ku*wa, jakie lepsze słowo może to opisać. Ewentualnie rzygi? Ch*j tam semantyka. Ważne, że jak biedronkę spotka zagrożenie, to zwija nóżki i sra tym smrodem. Ku*wa. KU*WA. Przecież ma skrzydła, mogłaby spi***alać. Ale nie, ku*wa. Zesraj się. Najlepsze jak się wpie**oli biedronkę do pajęczyny. Jak byłem mały to wrzucałem tam różne owady. Jak wrzucisz muchę, to do ostatniej chwili walczy, żeby odlecieć i nawet czasem zdąży, zanim ją pająk dorwie. Rzadko, ale jednak. Pszczoła to już w ogóle siła, stronk i mało która pajęczyna utrzyma.
A biedronka co?
ZESRA SIĘ KU*WA. Przychodzi pająk, pa

a co ma michał do tego?

Ta historia przypomniała mi jak mój kolega Marcin chciał wydymac koze ale się zesrał i utonął w morzu Martwym przy pomocy wędki

Aha.
TO WSZYSTKO WINA TEJ ZASRANEJ BIEDRONKI

ja tam lubię michałki

To ja ;-;

To się jakoś nazywało, paradoks?

"Jeszcze kiedy byłem w podstawówce to szedłem do biedronki i tam taki Paweł na rowerze i poszliśmy do biedronki na lody i potem do domu"~Mniej więcej tak brzmiał oryginał.

Spójność tekstu jest spójna.

Jakoś mnie to nie śmieszy