Tym razem nie odpuszczę

@Sub_2_Pewdiepie: będę tutaj czekał z tobą

@lolpandapl: ja też

@hilfepomocyhelp: Ciekawe czy ktoś to kiedyś napisze

@lolpandapl: Ja też tu sobie poczekam

@Sub_2_Pewdiepie:

@Sub_2_Pewdiepie: jutro wstawię ją tutaj (jak napiszę)

@Sub_2_Pewdiepie: czeku czeku czeku czeku

@Sub_2_Pewdiepie: ja też kolego cyborga

@little_emo_devil: nadal czekamy miszczu

@Sub_2_Pewdiepie: Czekaliście to macie:
Spisuję moje wspomnienia na dowód tego, że wszystko może być dziełem przypadku, znalezienia się w niewłaściwym miejscu, o niewłaściwej porze. Jedna mała decyzja może zmienić bieg wydarzeń.
Zaczęło się zwyczajnie. Jak codzień szedłem do pobliskiego sklepu po karton mleka dla mych dzieci. Było wcześnie rano, bez żywej duszy wokoło. No, może nie licząc biegaczy oraz ludzi wyprowadzających swoje pupile, jednakże nie zwracałem na nich uwagi.
Jak zawsze skręciłem w lewą uliczkę, a wtedy zza rogu wyskoczyło kilku rosłych mężczyzn. Wyglądali jak typowi gangsterzy z filmów. Od razy rzucili się na mnie. Próbowałem się bronić lub uciec, lecz w sytuacji kilku na jednego te metody nie poskutkowały. Złapali mnie i zaciągnęli do samochodu.
Pytałem się, czego ode mnie chcą oraz co im zrobiłem. Usłyszałem odpowiedź w stylu: ,,Sam wiesz za co", po czym wpakowali mnie do bagażnika.
Okazało się, że ci goście naprawdę byli z mafii. Okazało się również, że pomylili mnie z bardzo podobnym mężczyzną. Oczywiście wiedziałem, że mnie nie wypuszczą. Stanowiłem dla nich zagrożenie. Postanowili więc się mnie pozbyć. Pobili mnie w lesie licząc, iż z powodu obrażeń zginę. Sam na początku myślałem, że umrę. Bolało strasznie.
Przez kilka dni szukałem wyjścia z lasu. Byłem na skraju pomiędzy życiem a śmiercią. W końcu jdnak udało mi się doczołgać do jakiejś wioski. Okazało się, że wywieźli mnie z kraju!
Miejscowi zaopiekowali się mną jak tylko mogli. Poprosiłem o dyskrecję, niemówienie nic policji. Wolałem nie ryzykować życiem mych bliskich.
Po kilku dniach wyruszyłem w stronę domu. Dostałem mapę od pewnego człowieka, więc wiedziałem gdzie iść, by dotrzeć do granicy, gdyż byłem w Czechach.
Podróżowałem wiele dni i miesięcy. Podczas tej wyprawy przydarzyło mi się wiele przygód, które opiszę na dalszych kartach tego pamiętnika.

Teraz jestem w domu, wśród rodziny. Nigdy nie myślałem, że przydarzy mi się coś takiego. Jaki z tego morał?
Uważajcie, gdzie idziecie po mleko.

***
Zrobiłam to na wzór kartki z pamiętnika. Wiem, trochę surrealistyczne to małe opowiadanie, ale taki miałam pomysł. I wiem, nie umiem dobrze pisać, ale się uczę, więc...
Piszcie, co myślicie, bo nigdy nie dzieliłam się w sumie moją twórczością.

@little_emo_devil: całkiem całkiem

@little_emo_devil: zapraszam na wattpada. Tam możesz zobaczyć jak piszą inni młodzi pisarze i może się podszkolić. W razie co możesz się ze mną skontaktować, kiedy założysz konto. Mój nick to BellaSwann123. Pomogę ci przetrwać w nowym świecie

@Loginamika04: mam wattpada, czasem piszę, ale tam jestem bardziej anonimowa więc

@little_emo_devil: superanckie

@little_emo_devil: noice

ty też chcesz napisać taką historię? Dobra, będę czekać

@Loginamika04: Jestem doświadczony w tym :)

no to pisz

@Loginamika04: Pewnego chmurnego poranka moja małżonka posłała mnie do Żabki po mleko bez laktozy i parę bułek.
Jak powiedziała, to po chwili byłem na klatce schodowej. Wyszedłem, idąc przed siebie i rozglądając się za Żabką. Po chwili zauważyłem ją, musiałem tylko przejść na drugą stronę ulicy. Przeszedłem przez pasy i wszedłem do sklepu.
Tam byłem tylko ja i sprzedawca. Wziąłem co trzeba i podszedłem do sprzedawcy. On chwycił mnie za kurtkę i szepnął do ucha:
- Idziesz do Brazylii.
Że co?! Ja nawet w Niemczech nie byłem! A on wrzucił mnie do czegoś, i po chwili znalazłem się w czymś na wzór piekła. Byli tam tacy sami jak ja, tyle że z dłuższym stażem. Trafili tu dawno temu, osiem lub dwanaście lat temu. Ja jestem tu zaledwie od dwóch minut, a mi się wcale nie podoba.
Zaczynam myśleć, jak się stąd wydostać. Jeden z tutejszych mówił mi, że Brazylia jest jak SCP-3008, nie ma końca, a powolutku się rozkładasz.
Jak tak spaceruję z mlekiem, tuląc go jak szczeniaka. Widzę parę domków, chaty Ściągaczy, istot zabierających ludzi do Brazylii. Tam mają dziesięć różnych kluczy do Drzwi.
Podkradam się i chwytam jednego za skórę, wyciągam z sakwy jeden z kluczy i walę jak opętany mlekiem w głowę Ściągacza.
Szybko wchodzę do drugiej chatki, gdzie jeden Ściągacz planuje wziąć kolejnego mężczyznę. Ma się zrespić jako żul Mietek, kilometr od mojego mieszkania. Jak tunel jest otwarty, ja go odciągam, zmieniam miejsca respa oraz w jakiej osobie, w swoim ciele, które zostało na podłodze Żabki.
Wskakuję, i podczas tej kilkusekundowej podróży ściskam mleko, jak szczenię.
Budzę się przy ratownikach z karetki.
- Proszę pana, wszystko w porządku? - pyta się chłopak. Rozpoznaję w nim swojego syna.
- Heniu, czy to ty? Wiedziałem, że dasz radę na studiach. - odpowiadam, a wzruszenie ściska mnie za gardło.
- Tato, czy to ty? - zapytał mój syn. - Minęło osiem lat, odkąd ciebie nie widziałem.
Patrzę na kalendarz, zawieszony nad ladą. Jest 2026, a jak wychodziłem, był listopad 2018. Najprawdopodobniej chyba tam czas mija ?x szybciej, bo dla mnie to były cztery godziny, a moje ciało leżało osiem lat. Czyli ci faceci, w Brazylii też byli tam z kilka godzin...
Wracam do domu, a moja żona nie może w to uwierzyć. Jej mąż, dawniej kochanek też nie może w to uwierzyć.
Wręczam jej mleko i bułki... KURDE PRZETERMINOWANE!
I żyłem do końca życia jako singiel, w wynajmowanym mieszkaniu obok opuszczonej Żabki. Na łożu śmierci chcę o tym każdemu, kto przy mnie będzie, o tym wspomnieć. Unikajcie wypraw po mleko, zamawiajcie kuriera...
***
Oby się przyjęło. To taka opowiastka napisana w 50 minut, więc może być niedokładna. Nie staram się o śmieszność, tylko o jakość samego opowiadania :>

piękne

@Loginamika04: dziękuję :)

this is more noice