Humanistyczny humor

K...a, ale mi się to z poły kojarzy

Antyśmieszne

Ja tam lubiłem. Interpretowałem czasem tak długo i obficie, że reszta uczniów prosiła mnie o dywersję, jak byli nieprzygotowani. Wyprzedzałem tok myślenia nauczycielki, powoływała się na moje interpretacje, potem sam zacząłem pisać wiersze, lubię metafory, anafory, peryfrazy, parabole i elipsy. Miałem nawet publikacje na papierze jako nagrodę w konkursie. Dwa lata z rzędu, przy czym raz mój fragment otwierał tomik. Teraz jeszcze czasem piszę coś jak mnie najdzie

Ale tak poważnie to wiersze szczególnie takie starsze są cholernie trudne do interpretacji