Kiedyś to się umieli bawić

pojemnik na uran
_
[U]

@Kto_Inny: Trochę ci się rozszczelnił ten pojemnik

Jakoś nie chciało zostawić dwóch spacji

@Kto_Inny: Przez twe lenistwo dostałem raka.

@krzysiulka10: to nie wina lenistwa

@Piket: każdy chyba się raduje gdy ma coś takiego

@kamienny_pingwin: szcegolnie polonia za granicą

@kamienny_pingwin: Każdy się raduje, gdy mu uran promieniuje ^^

@Piket: Technet, uran, polon, tor...
Dla każdego coś na ząb

@liconek02: Zęby świecą jak żarówka, dla chemika to nauczka, że z Polonem no i Radem, trzeba też uważać czasem...

@AJEMAJ: To tak nie działa, ale cóż... życzę miłego rzygania krwią.

Wyglądający na wytwór wyobraźni twórców serii Fallout, Atomic Energy Lab wydany został około 1960 roku, w stosunkowo małej liczbie egzemplarzy, która sprawia, że jest poszukiwanym obiektem kolekcjonerskim. Z pewnością na podobną „zabawkę” mogli pozwolić sobie jedynie dobrze sytuowani rodzice, zważywszy na jej stosunkowo wysoką na ówczesne warunki cenę wynoszącą kilkadziesiąt dolarów. Pakiet, który trafiał w ręce nabywców, poza mini-podręcznikiem, próbkami materiałów promieniotwórczych, którymi były URAN i RAD, nie dostarczał żadnych gotowych urządzeń badawczych, wszystkie trzeba było złożyć samemu przy użyciu odpowiednich narzędzi. Dzięki dostarczonym materiałom i instrukcji można było więc skonstruować: spintaryskop, komorę Wilsona oraz elektroskop. Nazwy brzmią groźnie, ale nieco uproszczając, wszystkie one służyły do wizualnej, a więc najbardziej atrakcyjnej, obserwacji rożnego rodzaju promieniowania (np. alfa lub beta), które wysyłały dostarczone próbki.